...der Moschee befanden. Dann rief er: ‚Ya sabaha!‘ (O, was für ein Morgen!). Die Menschen erschraken und kamen hervor und sagten: ‚Was ist mit dir, oh Sohn von Abd al-Muttalib?‘ Er sagte: ‚O Sippe von Ghalib!‘ Sie antworteten: ‚Dies ist Ghalib bei dir.‘ Dann rief er: ‚O Sippe von Lu’ayy!‘ Dann rief er: ‚O Sippe von Murra!‘ Dann rief er: ‚O Sippe von Ka’b!‘ Dann rief er: ‚O Sippe von Qusayy!‘ Da sagten die Quraisch: ‚Dieser Mann warnt seine nächsten Verwandten, schaut, was er will.‘ Da sagte Abu Lahab zu ihm: ‚Dies sind deine Verwandten, die sich versammelt haben, was willst du also?‘ Der Gesandte Allahs sagte: ‚Was meint ihr: Wenn ich euch warnen würde, dass eine Armee euch am Morgen überfällt, würdet ihr mir glauben?‘ Sie sagten: ‚Ja.‘ Er sagte: ‚So warne ich euch vor dem Höllenfeuer. Ich besitze für euch weder einen Nutzen im Diesseits noch einen Anteil im Jenseits, es sei denn, ihr sagt: Es gibt keinen Gott außer Allah.‘ Da sagte Abu Lahab: ‚Verderben soll dich!‘ Da sandte Allah (den Vers) herab: ‚Verderben sollen die Hände des Abu Lahab‘. Die Quraisch gingen daraufhin von ihm auseinander und sagten: ‚Ein Verrückter, der aus seinem eigenen Kopf heraus faselt.‘
الْمَسْجِدِ، ثُمَّ نَادَى: يَا صَبَاحَاهُ ﴿فَفَزِعَ النَّاسُ فَخَرَجُوا، فَقَالُوا: مَا لَكَ يَا ابْنَ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ؟﴾ فَقَالَ: يَا آلَ غَالِبٍ. قَالُوا: هَذِهِ غَالِبٌ عِنْدَكَ. ثُمَّ نَادَى يَا آلَ لُؤَيٍّ. ثُمَّ نَادَى يَا آلَ مُرَّةَ. ثُمَّ نَادَى يَا آلَ كَعْبٍ. ثُمَّ نَادَى يَا آلَ قُصَيٍّ. فَقَالَتْ قُرَيْشٌ: أَنْذَرَ الرَّجُلُ عَشِيرَتَهُ الْأَقْرَبِينَ انْظُرُوا مَاذَا يُرِيدُ، فَقَالَ لَهُ أَبُو لَهَبٍ: هَؤُلَاءِ عَشِيرَتُكَ قَدْ حَضَرُوا فَمَا تُرِيدُ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ: أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنْذَرْتُكُمْ أَنَّ جَيْشًا يُصْبِحُونَكُمْ أَصَدَّقْتُمُونِي؟ قَالُوا: نَعَمْ. قَالَ: فَإِنِّي أُنْذِرُكُمُ النَّارَ، وَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ الدُّنْيَا مَنْفَعَةً، وَلَا مِنَ الْآخِرَةِ نَصِيبًا، إِلَّا أَنْ تَقُولُوا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ. فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ: تَبًّا لَكَ! فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﴿تَبَّتْ يَدَا أبي لَهب﴾ فَتَفَرَّقَتْ عَنْهُ قُرَيْشٌ وَقَالُوا: مَجْنُونٌ يهذي من أم رَأسه ".
